Yıl 1037…
Büyük Selçuklu Devleti kurularak tarihteki yerini aldı ve kısa bir süre içerisinde Bizans İmparatorluğu sınırlarına kadar topraklarını genişletti.
Horasan Meliki Çağrı Bey'in son eşinden dünyaya gelen ve amcası Tuğrul Bey'in yerine 27 Nisan 1064'te Büyük Selçuklu Devleti'nin ikinci hükümdarı olan Sultan Muhammed Alparslan, 42 yaşında elde ettiği büyük başarıyla dünya tarihinin geleceğine yön verdi.
Malazgirt Muharebesi öncesinde, yaklaşık otuz yıllık bir zaman diliminde, Büyük Selçuklular, Bizans'a karşı Doğu ve Orta Anadolu’nun tamamını kapsayan geniş bir alanda askeri, siyasi, diplomatik ve psikolojik yönlerden kıyasıya bir mücadele içerisinde oldu.
1071 yılının yaz aylarında Sultan Alparslan ile Bizans İmparatoru Romen Diyojen arasında son sözün söyleneceği Malazgirt Muharebesi’ne adım adım yaklaşıldı.
İlk hedefi Bizans'ın idare ettiği Anadolu coğrafyası olan Sultan Alparslan, bu amaçla sınır bölgelerine seferler düzenleyerek Kars ve Ani şehirlerini ele geçirerek Bizans'tan ilk toprağını aldı.
Abbasi halifesinin 1070'te yardım talep etmesi üzerine ordusuyla Fatımilerin üzerine yürüyen Sultan Alparslan'ın Mısır'a yöneleceği haberi üzerine Bizans ordusu doğu seferini başlattı. Bunu öğrenen Alparslan geri dönerek Suriye hattına doğru ilerlemeye başladı.
Rey şehrinde konuşlanacağı duyumunu yayan Alparslan, bunun yerine Muş'a hareket etti ve Malazgirt Ovası'nda karargahını kurdu. Bizans ordusu ise sayı ve teçhizat bakımından üstündü.
Sultan Alparslan, askerlerinin maneviyatını üst düzeye çıkarmak için hücum emrini Müslümanlar için mübarek olan 26 Ağustos Cuma günü verdi.
Gün ağardıktan sonra savaşa hemen girişmeyen Sultan Alparslan, ordusuyla birlikte Cuma namazını kıldı. Ardından onlara şevk, heyecan ve cesaret aşılayan etkili bir hitapta bulundu.
Üzerine kefen mahiyetinde beyaz bir elbise giymesi, atının kuyruğunu kendi elleriyle bağlaması ve ok ve yayını atarak yakın muharebe silahlarını kuşanması, askerlerine bizzat ön saflarda yer alacağı mesajını vermiş oldu.
“Ölürsem kefenim olsun” dediği beyaz elbiseyle askerin karşısına çıkan Sultan Alparslan, şöyle dedi:
“Ben, Müslümanların camilerde bizim için dua etmekte oldukları bu saatlerde düşmanın üzerine atılmak istiyorum. Galip gelirsek arzu ettiğimiz sonuç gerçekleşmiş olur, yenilirsek şehid olarak cennete gideriz. Bugün burada ne emreden bir sultan ne de emir alan bir asker var; ben de içinizden biri olarak sizinle birlikte savaşacağım; benimle gelmek isteyenler peşime düşsünler, istemeyenler serbestçe geri dönebilirler.”
Alparslan bu ünlü konuşmasının ardından ilk hücumu başlattı.
26 Ağustos 1071 Cuma günü ordusuna namaz kıldırıp dua eden Alparslan, ardından Romen Diyojen komutasındaki Bizans ordusunun üzerine yürüdü.
Alparslan, süvarilerden oluşan ordusunun hilal taktiği ile Bizanslıları bozguna uğrattı.
Romen Diyojen daha fazla dayanamayıp yenilgiyi kabul etti ve bazı askerleriyle yaralı olarak esir alındı.
Ordusundan 4 kat büyük olan Bizans ordusuna karşı kazandığı zaferle tarihin seyrini değiştiren Sultan Alparslan, "Türklere Anadolu'nun kapılarını açan komutan" unvanını kazandı.
Malazgirt Zaferi ile Müslüman bir hükümdara Hristiyan dünyasının en büyük imparatorunun esir düşmesi, tarihin akışını değiştirdi.
Türklere Anadolu'nun kapıları ardına kadar açıldı ve Türkler Anadolu'yu yurt edindi.
Savaştan sonra İsfahan’a giden Alparslan, başta Abbasi halifesi olmak üzere tüm İslâm hükümdarlarına fetihnâmeler göndererek kazandığı zaferi müjdeledi.
Turan taktiği, "Hilal Taktiği" olarak da bilinir. Ordu, savaş esnasında sağ, sol ve merkez olmak üzere üç kısma ayrılır. Merkez birlikleri düşmana saldırdıktan bir süre sonra geri çekilir. Düşman askerleri geri çekilenlerin peşinden giderken sağ ve sol merkezdeki birlikler tarafından çevreleri kuşatılarak hücuma geçilir.
26 Ağustos 1071 Cuma günü ordusuyla kıldığı namazın ardından kefen niyetine beyaz elbisesini giyip cenge atıldı. Sultan Muhammed Alparslan, Malazgirt’te uyguladığı kusursuz Turan taktiğiyle ordusundan 4 kat büyüklükteki Bizans’ı bozguna uğratarak Anadolu’nun kapılarını Türklere açtı.
