Slovenya'nın Kamnik-Savinja Alpleri'nde bulunan Skuta Buzulu, 80 yıldır süren izlemelere göre hızla eriyor ve tamamen kaybolması bekleniyor. Coğrafyacı Miha Pavšek ve ekibi, buzulun yüzölçümünün 2,5-3 hektardan yaklaşık 1,5 hektara gerilediğini ve kalınlığının onlarca metreden birkaç metreye düştüğünü belirtiyor.
Erimenin temel nedenleri arasında yetersiz kar yağışı ve yüksek yaz sıcaklıkları gösteriliyor. 2026 yılında bu hava koşullarının etkili olduğu belirtiliyor. İsviçre'deki Nufenen Geçidi yakınlarındaki Gries Buzulu'nun da bir yıl içinde altı metre buz kaybettiği kaydedildi.
Skuta Buzulu'nu korumak amacıyla yüzeyinin yüzde 80-90'ı, güneş ışığını engellemek için moloz tabakasıyla kaplandı. Ancak bu önleme rağmen buzulun altındaki mağaralardan su akışının devam ettiği aktarılıyor.
Diğer ülkelerde güneş ışınlarını yansıtmak amacıyla tekstil brandalardan faydalanılıyor. Glasiyoloji uzmanı Lifa Imad, bu yöntemin erimeyi yavaşlatabildiğini belirtirken; uygulamanın yüksek maliyeti ve tekstil malzemelerinin yaydığı mikroplastikler nedeniyle çevresel risk taşıdığı ifade ediliyor.
Mevcut buzulları koruma yöntemlerine alternatif olarak "yapay buzul" oluşturma tekniği değerlendiriliyor. İsviçre'nin Val Roseg bölgesinde Fachhochschule Graubünden uzmanları, 2016-2019 yılları arasında Hindistan menşeli "Ice Stupas" (buz konileri) tekniğini test etti. Kışın oluşturulan ve ilkbaharda eriyerek tarımsal sulamaya su sağlayan bu yapıların başarısı kanıtlanmış olsa da yüksek enerji gereksinimi ve maliyetler nedeniyle geniş ölçekli kullanımı sınırlı kalıyor.
Skuta Buzulu'nun erimesi, bölgedeki ekosistemleri ve su kaynaklarını olumsuz etkileyerek, yerel halkın yaşamını zorlaştırıyor. Uzmanlar, buzulun tamamen kaybolmasının ardından bölgedeki su rezervlerinin azalacağını ve ekosistemlerin zarar göreceğini belirtiyor.
