1993 yılında Oklahoma'daki Joseph H. Williams Uzun Otlu Çayır Koruma Alanı'na 300 Amerikan bizonu salındı. Bu sürü, 33 yıl içinde sayısını 2.000'in üzerine çıkararak bozkır ekosisteminin korunmasına önemli katkı sağladı.
Bizonların otlaması, çayırlardaki bitki türlerinin dağılımını ve gelişimini etkileyerek bazı türlerin baskın hale gelmesini önler. Bu süreç, bitki çeşitliliğinin korunmasına yardımcı olur. Ayrıca, bizonların dışkılarıyla toprağa besin maddeleri taşıması ve hareketleri sırasında yüzeyde sığ çukurlar oluşturmaları, yağmur suyunun birikmesine ve bu alanların böcekler ve diğer küçük organizmalar için yaşam ortamı sağlamasına olanak tanır. Bitki örtüsündeki çeşitlilik, kuşlar, böcekler ve memeliler için beslenme ve barınma olanaklarını destekler.
Ağustos 2022'de Proceedings of the National Academy of Sciences dergisinde yayımlanan bir araştırmada, Kansas'ta bizonların otladığı alanlarda yerli bitki türlerinin sayısının, büyük otçulların bulunmadığı alanlara kıyasla küçük parsellerde %103, daha geniş alanlarda ise %86 daha fazla olduğu belirlenmiştir. Sığır otlatmasının da bitki çeşitliliğine katkı sağladığı, ancak bu etkinin bizonların bulunduğu alanlardaki artıştan daha düşük olduğu kaydedilmiştir. Bizonların bitki çeşitliliği üzerindeki etkisinin şiddetli kuraklık dönemlerinde de sürdüğü bildirilmiştir.
Koruma alanında bizonların otlatılması, belirli bölgelerde kontrollü yangın uygulamalarıyla birlikte kullanılarak bozkır ekosisteminin sağlığı ve sürdürülebilirliği desteklenmektedir. Bu yöntemler, bozkırların doğal dengesinin korunmasına ve ekosistem hizmetlerinin devam etmesine yardımcı olmaktadır.
