İngiltere’de 1876 yılında doğaya bırakılan 24 Kuzey Amerika menşeli boz sincap, taşıdıkları ölümcül virüs nedeniyle yerli kızıl sincap popülasyonunun %95’inin yok olmasına yol açtı.
İngiltere’nin Cheshire bölgesinde bir özel mülke salınan bu boz sincaplar, ülke genelindeki yerli kızıl sincap popülasyonunun %95 oranında azalmasına neden oldu. Viktorya döneminde estetik amaçlarla park ve bahçelere bırakılan boz sincaplar, doğal yırtıcılarının bulunmaması ve yüksek uyum yetenekleri sayesinde kısa sürede Britanya adasına yayıldı.
Uzun yıllar boyunca iki tür arasındaki popülasyon değişiminin temel nedeni olarak besin ve yaşam alanı rekabeti gösterilse de yapılan biyolojik araştırmalar, ana etkenin patojen transferi olduğunu ortaya koydu. Boz sincaplar, evrimsel süreçleri gereği squirrelpox virüsüne karşı bağışıklık taşırken, taşıyıcı olmalarına rağmen hastalık belirtisi göstermiyor. Virüsle daha önce karşılaşmamış olan yerli kızıl sincaplarda ise enfeksiyon; halsizlik ve deri lezyonlarıyla seyrederek birkaç gün içinde ölümle sonuçlanıyor.
Virüsü taşıyan boz sincapların bulunduğu bölgelerde, kızıl sincap nüfusundaki azalma hızının virüssüz bölgelere kıyasla 20 kat daha fazla olduğu kaydedildi. Kızıl sincap popülasyonunu korumak amacıyla Birleşik Krallık genelinde çeşitli saha çalışmaları yürütülüyor. Isle of Wight ve Anglesey gibi adalarda coğrafi engel nedeniyle boz sincap girişi yaşanmadığından yerli kızıl sincap varlığı korunabiliyor.
Ana karada ise kızıl sincapların yoğun bulunduğu kritik bölgelerde boz sincap popülasyonunu kısıtlamaya yönelik denetim programları uygulanıyor. Ayrıca, istilacı türün üreme hızını düşürmek amacıyla hedefe yönelik kısırlaştırıcı yem yöntemleri üzerindeki bilimsel araştırmalar devam ediyor. 🐿️🌳
